ျမိဳ႕ေပၚက နအဖအရာရွိၾကီးေတြ လာလည္တဲ့အခါမွာလည္း ဧည့္ခံေကၽြးေမြး စရိတ္ဆိုပီး ပိုက္ဆံေကာက္ရင္ ေငြ၁၀၀၀ကုန္မယ့္ ေနရာမွာ ၂၀၀၀ေကာက္ပီး က်န္တေထာင္ကို ကိုယ့္အတြက္ ယူထားလိုက္ပါသတဲ့။ အခုလိုအက်ိဳး အျမတ္ေတြ ရရွိေနေတာ့ ရ၀တဥကၠဌ ျဖစ္ေနတဲ့အေပၚ သူေတာ္ေတာ္ကို ဘ၀င္ ေခြေနပါသတဲ့။

ေအးသလို တေန႕က်ေတာ့ ရ၀တတို႕ေနတဲ့ရြာကို စစ္တပ္စစ္ေၾကာင္းတေၾကာင္း ေရာက္လာပါသတဲ့။ ေရာက္လာတာနဲ႕ခ်က္ခ်င္း ရ၀တလူၾကီးအိမ္ကို ေရာက္လာ ပါတယ္။ ရ၀တလူၾကီးကလည္း ဒီတေခါက္လာတဲ့ စစ္သားေတြက ေတာ္ေတာ္ မ်ားပါလာတာကိုျမင္ေတာ့ ၾကက္ဆယ္ငါးေကာင္းေလာက္ ရြာထဲကေကာက္ပီး ဆယ္ေကာင္ကို စစ္သားေတြေပး၊ က်န္ငါးေကာင္ကို ကိုယ္ယူရမယ္ဆိုပီး ေတြးေပ်ာ္ေနလိုက္ပါသတဲ့။

ေအးသလိုနဲ႕ စစ္သားတဦးက ဥကၠဌစားဖို႕ေသာက္ဖို႕ စီစဥ္ေပးဖို႕အတြက္ ဗိုလ္ၾကီးက အေၾကာင္းၾကားခိုင္းလိုက္တယ္လို႕ လာေျပာပါသတဲ့။ ရ၀တ လူၾကီးကလည္း ကိစၥမရွိဘူး “ ရဲေဘာ္” ဆိုျပီး ျပန္ေျပာလိုက္ပါသတဲ့။ ရဲေဘာ္လို႕ အေခၚခံရတဲ့စစ္သား ခ်က္ခ်င္းထလာျပီး ရ၀တလူၾကီး နရင္းကို လက္၀ါးနဲ႕ အုပ္ထည့္လုိက္ပါသတဲ့။“ ဒို႕တပ္မေတာ္မွာ ရဲေဘာ္ဆိုတာ မရွိဘူး။” တိုင္းျပည္ တာ၀န္ကို အသက္နဲ႕လဲပီး ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ေနတဲ့ တပ္မေတာ္သားေတြ ျဖစ္တဲ့အတြက္ တပ္မေတာ္သားအားလံုးကို “ ဆရာေလး” လို႕ေခၚရမယ္လို႕ ဆိုပါသတဲ့။ ရ၀တဥကၠဌကလည္း “ ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်ား ဟုတ္ကဲ့ ခင္ဗ်ား မသိလို႕ပါ ဆရာေလးရယ္” ဆိုပီး အသာေလးျငိမ္ေနလိုက္ရ ပါသတဲ့။ ရ၀တလူၾကီးလည္း ရြာကၾကက္ေတြေကာက္ အိမ္တိုင္ေစ့ထမင္းခ်က္ခိုင္းျပီး စစ္တပ္ကိုသြားပို႕ လိုက္ပါသတဲ့။

ေအးသလိုနဲ႕ မ်ားမၾကမီ တျခားစစ္ေၾကာင္းတေၾကာင္း ရ၀တ ဥကၠဌတို႕ရြာကို ေရာက္လာပါသတဲ့။ ထံုးစံအတိုင္းပါဘဲ ရ၀တလူၾကီးအိမ္ကိုေရာက္လာျပီး ၾကက္ေတာင္းပါသတဲ့။ ေအးဒီေတာ့ ရ၀တလူၾကီးကလည္း ခဏေစာင့္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္စီစဥ္ေပးပါမယ္ “ ဆရာေလး” လို႕ ဆိုလိုက္ပါသတဲ့။ ေအးဒီစစ္သား ကလည္း ခ်က္ခ်င္းထလာျပီး ရ၀တဥကၠဌကို နရင္းကို ပစ္ထိုးလိုက္ပါ သတဲ့။“ ခင္ဗ်ားတို႕ တပ္မေတာ္သားေတြကို ေမသီလရွင္မ်ား ေအာက္ေမ့ ေနသလား” “ ေနာက္တခါဆရာေလးလို႕” ေခၚရင္ ေသပီသာမွတ္ဆိုျပီး ၾကိမ္ေမာင္း ထြက္သြားပါသတဲ့။

စစ္သားေတြလာတိုင္း နရင္းအုပ္ခံေနရေတာ့ ၾကက္သားစားရတာနဲ႕ နရင္းအအုပ္ခံရတာနဲ႕ မကာမိေတာ့ ရ၀တဥကၠဌၾကီးဟာ ေနာက္ေတာ့ ဥကၠဌ တာ၀န္က ႏႈတ္ထြက္ျပီး သာမန္အရပ္သားဘ၀နဲ႕ ရပ္တည္ေနထိုင္ သြားခဲ့ ပါသတဲ့။