၁၉၆၇-ခုႏွစ္ ၾသဂတ္(စ္) ၁၃ ရက္ေန႔ ဆႏၵျပပြဲတြင္ ကိုယ္တိုင္ပါ၀င္ခဲ့သူ ဦးေမာင္ေအးခ်မ္းမွာ ရခုိင္ျပည္ စစ္ေတြျမိဳ႕မွျဖစ္ျပီး ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရရွိျပီး (၂)ႏွစ္အၾကာ ၁၉၅၀-ခုႏွစ္တြင္ ေမြးဖြါးခဲ့သည္။ ဘ၀သက္တမ္းတေလွ်ာက္လံုး ရခုိင္ႏိုင္ငံေရးတြင္ ပါ၀င္ပတ္သက္ခဲ့သျဖင့္ ေထာင္အၾကိမ္ၾကိမ္က်ခဲ့သူတဦးလည္းျဖစ္သည္။

ရခုိင္ျပည္လြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ တည္ေထာင္စဥ္က ေကဒါတဦးအေနျဖင့္ စတင္ပါ၀င္ခဲ့သည္။ ၁၉၈၅-ခုႏွစ္မွာ ရခိုင္ျပည္ အမ်ိဳးသားလြတ္ေျမာက္ေရးပါတီ ရမလပတြင္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္း ရခိုင္ျပည္အမ်ိဳးသား ညီညြတ္ေရးပါတီတြင္ ပါ၀င္လာခဲ့သည္။ ယခုအခါ ပန္းထိမ္ဆရာတဦးအျဖစ္ျဖင့္ ဘဂၤလာေဒ့ခ်္ႏိုင္ငံ ေကာ့ဘဇာျမိဳ႕တြင္ မိသားစုႏွင့္အတူ ေနထိုင္လွ်က္ရွိသည္။ ဦးေမာင္ေအးခ်မ္းသည္ ၾသဂတ္(စ္) ၁၃ အေရးေတာ္ပံုတြင္ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ပါ၀င္ခဲ့သူျဖစ္သျဖင့္ ယခုလတြင္က်ေရာက္ေသာ ႏွစ္(၄၀)ေျမာက္ ရခုိင္ျပည္ ဆန္ျပႆနာေန႔ (သို႔မဟုတ္) ၁၃ ၾသဂတ္(စ္) အေရးေတာ္ပံုေန႔အခါသမယတြင္ ၾသဂတ္(စ္) ၁၃ အေရးေတာ္ပံုအေၾကာင္းအား အမ်ားသူငါ သိရွိႏိုင္ရန္အတြက္ သူႏွင့္ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္းခန္းကို ထည့္သြင္းေဖၚျပလုိက္ပါသည္။

NN။ ရခုိင္ျပည္ ဆန္ျပႆနာေန႔ဟာ ဘယ္ကစျပီးေတာ့ ဘယ္္လိုျဖစ္ေပၚလာခဲ့ပါသလဲ။

ခ်မ္း။ ရခိုင္ျပည္နယ္ဟာ စပါးဆန္ေရ သားငါးပုဇြန္ အလြန္ေပါၾကြယ္၀တဲ့ ေဒသတခုျဖစ္ပါတယ္။ ၁၉၆၇-ခုႏွစ္မွာ ဗိုလ္ေန၀င္း စစ္အစိုးရဟာ ရခိုင္ျပည္နယ္ထဲက ဆန္စပါးေတြကို သူတို႔သတ္မွတ္ထားတဲ့ေစ်းႏွင့္ ရခုိင္ေတာင္သူလယ္သမားေတြဆီက မေရာင္းမေနရ အတင္းအဓမၼ သိမ္းက်ံဳး၀ယ္ယူျပီး အစိုးရ ဂိုေဒါင္ေတြမွာ သိုေလွာင္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အဲဒီဆန္စပါးေတြကို ႏိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္ေတြကို အဆက္မျပတ္ေရာင္းခ်ေနေတာ့ ျပည္သူေတြ ၀ယ္ယူစားေသာက္မဲ႔ ဆန္ေတြရွားပါးမႈ အခက္အခဲနဲ႕ၾကံဳလာရတယ္။ ေငြရွိျပီး ခ်မ္းသာတဲ့ျပည္သူေတြေတာင္မွ ဆန္ကို၀ယ္ယူလို႔မရတဲ့အေျခအေနမ်ိဳးကို ဆိုက္ေရာက္ လာပါတယ္။ ရခုိင္လူထုဟာ တခါမွ မၾကံဳေတြ႕ဘူးတဲ့အငတ္ေဘးကို ရင္ဆိုင္ေတြ႔ၾကံဳ လာရတယ္။ ထမင္းငတ္ျပီးေသတဲ့အစဥ္အလာမရွိတဲ့ ရခုိင္လူမ်ိဳးေတြဟာ ထမင္းမစားရတဲ့အတြက္ ျပိန္းဥနဲ႔ ေတာေျမာက္ဥေတြ၊ မွ်စ္တုတ္ေတြကို ျပဳတ္ျပီးေတာ့ စားေသာက္ေနရတဲ့အတြက္ ၀မ္းေရာဂါနဲ႔ ေသသူေတြ၊ ငတ္ျပတ္ျပီးေသသူေတြ ျဖစ္လာၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ဆိုရင္ အရွက္တရားၾကီးမားျပီး မိသားစုတခုလံုးကို အဆိပ္ခတ္ျပီး သတ္ေသသြားၾကတဲ့ သူေတြလည္းရွိပါတယ္။ ရခုိင္ျပည္နယ္တခုလံုးမွာ ဆန္ျပႆနာေၾကာင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးျပႆနာေတြ ျဖစ္ေပၚလာၾကပါတယ္။ ေတာင္းစားတတ္တဲ့သူ မရွိတဲ့ ရခိုင္လူ႕အဖြဲ႕အစည္းွမွာ ၀မ္းေရးအတြက္ အပ်ိဳေပါက္ေလးေတြပါ သက္ၾကီး သူအိုေတြပါ အရွက္အေၾကာက္ကင္းမဲ့စြာ ထမင္းအလွဴခံ စားလာၾကရ ပါေတာ့တယ္။

ဒါေတြကို ျမင္လာၾကတဲ့ ျပည္သူေတြဟာ သက္ဆိုင္ရာ စစ္အာဏာပိုင္ ေတြမွတဆင့္ အစိုးရဆီမွာ “ဆန္ေရာင္းခ်ေပးပါ”လို႔ အၾကိမ္ၾကိမ္ တင္ျပ ေတာင္းပန္ခဲ့ေပမဲ့ လက္ရွ္ိျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ ျပည္သူေတြရဲ႕အၾကပ္အတည္းကို သက္ဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္ေတြက မ်က္ကြယ္ျပဳထားခဲ့ပါတယ္။ ဒီအတြက္ အာဏာပိုင္ေတြနဲ႔ ျပည္သူေတြၾကားမွာ ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္မႈေတြျဖစ္ခဲ့ရျပီး လူ႔ေလာကမွာ အသက္ရွင္ေနထိုင္ေရးအတြက္ မရွိမျဖစ္တဲ့ အစာေရစာရရွိေရးကို ရခိုင္ျပည္သူေတြေတာင္းဆိုလာရတာျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက တိုင္းျပည္ကိုအုပ္ခ်ုဳပ္ေနတဲ့ ဗိုလ္ေန၀င္းဦးေဆာင္တဲ့ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ အစိုးရက ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆန္ေရာင္းဖို႔ေတာင္းခံလာတဲ့ ျပည္သူေတြကို လက္နက္အားကိုးျဖင့္ ရက္စက္ယုတ္မာစြာ ပစ္သတ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေန႔ဟာ ၁၉၆၇-ခု ၾသဂတ္(စ္) ၁၃ ရက္ေန႔ျဖစ္ျပီး ရခုိင္ျပည္သူတို႔ရဲ့ ရင္နင့္ဖြယ္ရာ မဟာၾကီးမားတဲ့ လူ႕အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖါက္ခံရသည့္ေန႔ တေန႔အျဖစ္ က်ေနာ့္အေနနဲ႔ သတ္မွတ္ခံယူထားပါတယ္။ ရခုိင္တမ်ိဳးသားလံုးအေနနဲ႔ အဲဒီေန႔ကို အစဥ္မေမ့အပ္တဲ့ ေန႔တေန႔အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားေစ လိုပါတယ္။

NN။ စစ္အာဏာပိုင္ ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီအေနနဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔ ဆန္ျပႆနာကို ေအးေဆးစြာေျဖရွင္းေပးရင္ ရပါရဲ႕နဲ႔ ရခုိင္ျပည္သူေတြကို အင္အားသံုးျပီး ဘာေၾကာင့္ပစ္သတ္ခဲ့ရတာလဲ။

ခ်မ္း။ စစ္အာဏာရွင္ေတြကေတာ့ ျပည္သူေတြဟာ ဘာဘဲျဖစ္ေနျဖစ္ေန သူတို႔အေနနဲ႔ ဆန္စပါးေတြကို ႏိုင္ငံတကာသုိ႔ေရာင္းျပီး ႏိုင္ငံျခားကေငြရရွိေရးနဲ႔ ျပည္တြင္းမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့ တုိင္းရင္းသားလူမ်ိဳးေတြနဲ႔ျဖစ္ပြါးေနတဲ့ စစ္ပြဲေတြမွာ အသံုးျပဳဖို႔ စစ္လက္နက္၀ယ္ဖို႔ကိုပဲ သူတို႔အားၾကီးေနတာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီႏွစ္က ရခုိင္ျပည္နယ္မွာသာမက ျမန္မာတႏိုင္ငံလံုးမွာ ဆန္စပါးေတြ အခက္အခဲေတြနဲ႔ ျပည္သူေတြၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေ၀းလံတဲ့ေက်းရြာေဒသေတြမွာဆိုရင္ ထမင္းအငတ္ေဘးနဲ႔ ေတာ္ေတာ္မ်ား မ်ားကို ေသခဲ့ရတဲ့အထိ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕မွာဆိုရင္ စစ္အာဏာပိုင္ ေတြက အခ်ိန္မွီ ထိမ္းခ်ဳပ္လိုက္ႏိုင္တယ္လို႔ ဆိုရမွာပါပဲ။

NN။ ဗိုလ္ေန၀င္းလက္ကိုင္တုတ္ တိုင္းမွဴး ဗိုလ္မွဴးၾကီးေစာျဖဴက ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ဆႏၵျပေတာင္းခံလာတဲ့ ရခိုင္ျပည္သူေတြကို ပစ္သတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ က်ဆံုးသြားခဲ့ၾကရတဲ့ ျပည္သူေတြအေရအတြက္ သိပါရေစ။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ေပ်ာက္ဆံုးသြားခဲ့တဲ့ သူေတြကို ေနာက္ျပန္ေတြ႕ခဲ့ရပါသလား။

ခ်မ္း။ သူတို႔ တရား၀င္ဆိုျပီး လိမ္လည္ထုတ္ျပန္တာကေတာ့ စုစုေပါင္း (၂၄)ဦးပဲ ေသဆံုးသြားခဲ့တယ္လို႔ စာရင္း ထုတ္ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ရခိုင္ျပည္သူေတြ ေကာက္ယူတဲ့စာရင္းအရ လူေပါင္း(၃၀၀)ေက်ာ္ထိ ေသဆံုးသြားခဲ့ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ တခ်ိဳ႕ရပ္ကြက္ေတြက မိဘေဆြမ်ိဳးေတြဟာ သူတို႔သားသမီးေတြ ဘယ္ကိုေရာက္သြားသလဲ၊ ေသဆံုးသြားသလား၊ ေပ်ာက္ဆံုးသြားသလားဆိုတာကို စုံစမ္းေမးျမန္း ေနတာေတြကို က်ေနာ္ကိုယ္တိုင္ေတြ႕ခဲ့ရလို႔ပါဘဲ။

NN။ အဲဒီ ေသဆံုးသြားခဲ့တဲ့ အေလာင္းေတြကိုေရာ သူတို႔က ဘယ္ေနရာမွာ ဘယ္လိုပံုစံေတြနဲ႔ သျဂိဳလ္ခဲ့ ပါသလဲ။

ခ်မ္း။ အေလာင္းေတြကိ္ု ပထမ သူတို႔ အဲဒီလမ္းမထဲမွာပဲ ဒီအတိုင္းပစ္ထားတယ္။ ျပီးေတာ့ စစ္ကားၾကီးေတြ ေရာက္လာတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဒဏ္ရာရတဲ့သူေတြက “က်ေနာ္မေသေသးပါဘူး ေဆးရံုကိုပို႔ေပးပါ၊ ေဆးကုလွ်င္ ေကာင္းႏုိင္ပါေသးတယ္” ဟု ေအာ္ဟစ္ျပီး အကူအညီေတာင္းခံေပမဲ့ ေသဆံုးျပီးျဖစ္တဲ့ အေလာင္းေတြနဲ႔ မေသေသးတဲ့ သူေတြကိုပါ ဆန္အိတ္ကို ကားေပၚတင္တဲ့အတိုင္းဘဲ တ၀ုန္း၀ုန္းနဲ႔ ေျမွာက္တင္ျပီး စစ္ေတြျမိဳ႔ ပင္လယ္ကမ္းနားမွာရွိတဲ့ အုန္းေတာၾကီးထဲကို ယူသြားျပီး အရွင္ေရာ အေသအေလာင္းေတြကုိပါ တခါတည္း ဓါတ္ဆီေလာင္းျပီး မီးရိႈ႕အစေဖ်ာက္လိုက္တယ္လို႔ သိရွိရပါတယ္။

စစ္တပ္က ၾသဂတ္(စ္) ၁၃ ရက္ေန႔မွာ ပစ္သတ္ခံခဲ့ရတဲ့ မိန္းမနဲ႔ေယာက္်ား အေလာင္း(၂၄)ဦးကိုသာ ၁၄ ရက္ေန႔မွာ စစ္ေတြျမိဳ႕ ေၾကးနန္းရံုးေရွ႕မွာ မ႑ာပ္ထိုးျပီး ျပသခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီအေလာင္းေတြက္ို လာေရာက္ၾကည့္ရႈ႕တဲ့ စစ္ေတြျမိဳ႕ရွိ ကရာေတးနဲ႔ သိုင္းအဖြဲ႕မ်ားက သူတို႔ကိုယ္တိုင္ အသုဘပို႔ဖို႔ လံုးျခံဳေရးယူထားေသာ စစ္တပ္ဆီမွာ ခြင့္ေတာင္းေပမယ့္လည္း စစ္တပ္က သူတို႔၏ၾကီးၾကပ္မႈေအာက္မွာသာ ေသဆံုးသြားသူမ်ားရဲ႕ ေဆြမ်ိဳးမ်ားအနည္း ငယ္ကို ေခၚယူျပီး စစ္ေတြျမိဳ႕ သခၤ်ိဳင္းအနီးရွိ သရက္ေတာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းနံေဘး ေျမကြက္လပ္တခုမွာ ေျမျမဳပ္သျဂိဳလ္ခဲ့ပါတယ္။

NN။ ဆန္ရရွိေရးအတြက္ ရခုိင္ျပည္သူေတြဆႏၵျပတာက ဘယ္ကေန ဘယ္လိုစတင္လာပါသလဲ။

ခ်မ္း။ ရခိုင္ျပည္ ဆန္ျပႆနာက ၾသဂတ္(စ္)လ ၁၂ ရက္ေန႔ကတည္းက စတင္ျဖစ္ေပၚလာတာပါ။ ပထမ စတာကေတာ့ ၾသဂတ္(စ္) ၁၂ ရက္ေန႔ ညေန ၃ နာရီခန္႔မွာပဲ။ အုန္းတပင္ရပ္ကြက္နားမွာရွိတဲ့ ဆတ္ရိုးက် ေခ်ာင္းကမ္းနားရွိ အစိုးရ ဆန္ဂိုေဒါင္ေတြမွ ဆန္ေတြကို ႏိုင္ငံျခားသေဘၤာေပၚသို႔ တင္ေဆာင္ေနတဲ့ တုန္ကင္း ဆန္သယ္တဲ့ေရယဥ္ေပၚရွိ ဆန္ေတြကို ျမင္တဲ့ရခိုင္ျပည္သူ ေယာက္်ား မိန္းမ၊ ကေလးအပါအ၀င္ (၁၀၀)ေက်ာ္ခန္႔ဟာ ေရယဥ္ေပၚကိုတက္ျပီးေတာ့ ဆန္ေတြကို လုၾကပါေတာ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဆန္စက္၀င္းထဲမွာ လံုျခံဳေရး တာ၀န္ယူေနတဲ့ ရဲတပ္ဖြဲ႕တဖြဲ႕ကေတာ့ ဟန္႔တားတာမ်ိဳး မလုပ္ေတာ့ပဲ မ်က္စိမွိတ္ျပီးေတာ့ အားေပးပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ဆိုရင္ ဆန္အိတ္ေတြကို ေရယဥ္၀မ္းေခါင္းထဲမွ မႏိုင္မနင္း သယ္ယူလာတဲ့အတြက္ ေရထဲကို လူနဲ႔ဆန္အိတ္၊ ဆန္အိတ္နဲ႔လူ တပါတည္းလိမ့္က်ခဲ့တာလည္း ျမင္ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ ညေနေစာင္း ၅ နာရီ ေက်ာ္ေလာက္မွာ ဆန္လုပြဲဟာ အဆံုးသတ္ခဲ့ပါတယ္။ ထူးျခားတာကေတာ့ အဲဒီအခ်ိန္မွာ စစ္အာဏာပိုင္ ေတြဟာ အဟန္႔အတား ဘာမွျပဳလုပ္ခဲ့တာ မေတြ႔ခဲ့ရပါဘူး။

အဲဒီၤေန႔ ညေနဘက္ ၇ နာရီေက်ာ္ခန္႔မွာ လမ္းမေတာ္ ေတာင္ရပ္ကြက္က ေက်ာင္းဆရာမ ေနအိမ္တအိမ္မွာ လူငယ္ (၃၀)ေက်ာ္ခန္႔ စုေ၀းျပီးေတာ့ အဲဒီအိမ္ကတဆင့္ လမ္းမၾကီးအတိုင္း “ဆန္ျပႆနာေျဖရွင္းေပး၊ အေရးေတာ္ပံု ေအာင္ရမည္”ဟု ေၾကြးေၾကာ္သံေတြ ေၾကြးေၾကာ္ျပီး ဆႏၵျပခ်ီတက္ လာၾကပါတယ္။ ရူပရပ္ကြက္ လမ္းဆံု ျမဴနီစီပါယ္ ဥကၠဌ ဦးေမာင္ေက်ာ္ဦး အိမ္ေရွ႕ကို ေရာက္လာတဲ့အခါ ဆႏၵျပသူ (၂၀၀)နီးပါးအထိ မ်ားျပားလာျပီး ဦးေမာင္ေက်ာ္ဦးအိမ္ကို ေက်ာက္ခဲေတြနဲ႔ ပစ္ေပါက္ၾကပါေတာ့တယ္။ ေက်ာက္ခဲေတြနဲ႔ ပစ္ေပါက္ ၾကရတဲ့အေၾကာင္းက ျမဴနီစီပါယ္ဥကၠဌ ဦးေမာင္ေက်ာ္ဦးက စစ္အစိုးရရဲ႕ အထက္အာဏာပိုင္ေတြကို စစ္ေတြမွာ လူတဦးကို တေန႔ဆန္တဗူးႏႈန္းနဲ႔ ျပဳတ္ဆန္ႏွင့္ ဆန္ခြဲေတြကို ထုတ္ေပးရင္လည္း ရပါတယ္လို႔ တင္ျပမႈေၾကာင့္ ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီျပီးေနာက္ ဗိုလ္မွဴးၾကီးေစာျဖဴ စစ္ကား(၂)စီး လက္နက္အျပည့္နဲ႔ လာေရာက္ျပီး အိုးတန္းနဲ႔ ရူပရြာခြဆံုမွာ ဆႏၵျပတဲ့လူငယ္ေတြကို ကားႏွစ္စီး လာေရာက္၀ိုင္းလိုက္ၾကပါတယ္။ ဗိုလ္မွဴးၾကီးေစာျဖဴက ဆႏၵျပေနတဲ့ လူငယ္ ေခါင္းေဆာင္ေတြကိ္ု “ဆန္ျပႆနာကို ငါေျဖရွင္းေပးမယ္” ဆုိျပီး ကတိ ေပးပါတယ္။ ဆႏၵျပသူမ်ားကိုလည္း လူစုခြဲျပီး အိမ္ျပန္ၾကရန္ ေျပာပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က ညဥ့္ (၁၀)နာရီနီးပါးရွိေနပါျပီ။

မနက္မိုးလင္း ၾသဂတ္(စ္) ၁၃ ရက္ေန႔ေရာက္ေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ျပည္လံုးခ်မ္းသာ ဘုရားၾကီးမွာစုၾကပါတယ္။ အဆင္သင့္အေနျဖင့္ လမ္းမေတာ္မွ လူငယ္ ေခါင္းေဆာင္ အဖြဲ႕တခုမွ ျခဳပ္ျပီးသားပိတ္စ အစိမ္းေရာင္ အလ်ား ၈ ေတာင္နဲ႔ အနံ ၃ ေတာင္ခန္႔ရွိတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္တခုသယ္ယူလာခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီဆိုင္းဘုတ္မွာ “ဆန္ျပႆနာေျဖရွင္းေပး၊ အေရးေတာ္ပံုေအာင္ရမည္” လို႔ ေရးသားထား ပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔လူစုဟာ ဆိုင္းဘုတ္ကို ေရွ႕ဆံုးမွကိုင္ေဆာင္ျပီးေတာ့ စစ္ေတြ ဘုရားၾကီးမွ ဒိုး၀န္းရြာရပ္ကြက္ ဆန္စက္ရံု သေဘၤာဆိပ္လမ္းအတိုင္း “ဆန္ျပႆနာေျဖရွင္းေပး၊ ျပဳတ္ဆန္မစားရခိုင္သား၊ ဆန္ခြဲမစားရခိုင္သား”၊ ဆႏၵျပျပီးေတာ့ ဆန္ရရွိေရး ေၾကြးေၾကာ္သံေတြကိ္ု ေၾကြးေၾကာ္ျပီး လမ္းမၾကီးအတိုင္း စီတန္းလမ္းေလ်ာက္ခ်ီတက္ လာခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲဒီေန႔ဟာ ဥပုသ္ေန႔ျဖစ္တဲ့အတြက္ ဥပုသ္သည္ေတြ ကိုယ္တုိင္က ေရွ႕ဆံုးကေန ဥပုသ္သီလနဲ႔ ေၾကြးေၾကာ္သံေတြ ေၾကြးေၾကာ္ျပီး လိုက္ပါလာၾကပါတယ္။

က်ေနာ္တို႔ျပည္သူေတြဟာ ျမိဳ႕မအမွတ္ (၁)ရဲစခန္းေရွ႕ေရာက္တဲ့အခါမွာ စခန္းမွာရွိတဲ့ရဲေတြက သူတို႔ရဲဌာန ပတ္ပတ္လည္ လံုျခံဳေရးခ်ထားတာကို ေတြ႕ခဲ့ရျပီး သူတို႔အေနနဲ႔ ဘာမွလိုက္လုပ္တာ၊ အေႏွာက္အယွက္ ေပးတာမ်ိဳး မရွိပါဘူး။ ထိုမွတဆင့္ ဆႏၵျပလူအုပ္ၾကီးဟာ ဦးဥတၱမပန္းျခံ၊ ထိုမွတဆင့္ လွခိုင္ဆရာေတာ္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းခြဆံု၊ ထိုမွတဆင့္ ျပန္လွည့္ျပီး စစ္ေတြျမိဳ႕ ေထာင္ေရွ႕မွ ျဖတ္ေလ်ာက္ကာ ပလုတ္ေတာင္ခြဆံုကို ခ်ီတက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ပလုတ္ေတာင္ခြဆံုမွာ ျပည္သူေတြက ေပးေ၀ေနတဲ့ ေရအလွဴမ်ားကို ေသာက္သံုးျပီး ေရွ႕ကို ခ်ီတက္ၾကပါတယ္။ တျမိဳ႕လံုးကလူေတြ ပူးေပါင္းပါ၀င္လာၾကတဲ့အတြက္ ဆန္ရရွိေရး ဆႏၵျပသူလူတန္းဟာ တျဖည္းျဖည္း မ်ားလာျပီးေတာ့ အစနဲ႔အဆံုးကို မျမင္ရေတာ့ပါဘူး။ ခန္းမွန္းေျခ အရ ေျပာရယင္ လူေပါင္း အနည္းဆံုး (၃၀၀၀၀)ခန္႔ ေလာက္ရွိ ပါတယ္။

ဆႏၵျပလူအုပ္ၾကီးဟာ ေလယဥ္ကြင္းေရွ႕ကို ျဖတ္ေလ်ာက္ျပီး စစ္ေတြျမိဳ႕ရွိ မီးစက္ၾကီးခြဆံုမွ မူဆလင္ဘာသာ၀င္အမ်ားစု ေနထိုင္တဲ့ နာဇီရြာလမ္းအတိုင္း ျဖတ္ေလ်ာက္လာခဲ့တဲ့အခါ မူဆလင္ဘာသာ၀င္မ်ားလည္း ဆႏၵျပသူေတြနဲ႔ ပူးေပါင္းပါ၀င္လာျပီး ဆႏၵျပလူအုပ္ၾကီးဟာ အဆမတန္မ်ားျပားလာပါတယ္။ ကသဲရြာခြဆံုကေန ကုန္တန္းရပ္ကြက္ ျမဆန္စက္ေရွ႕ကို ဆႏၵျပလူအုပ္ၾကီး ေရာက္တဲ့အခါ စစ္တပ္က လမ္းေပၚမွာသံဆူးၾကိဳးေတြ ကာရံထားျပီး အသင့္ အေနအထားနဲ႔ ေနရာယူထားတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။

စစ္တပ္က ေရွ႕ကိုဆက္မသြားဖို႔တားဆီးျပီး ေသနတ္ေတြကိုခ်ိန္ျပီး ေနရာယူတဲ့ အတြက္ ဆႏၵျပသူမ်ားနဲ႔ မဆလစစ္တပ္အၾကား တင္းမာမႈမ်ားျဖစ္ေပၚ လာပါတယ္။ ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို ေနာက္က အမိန္႔ေပးသံထြက္ေပၚလာျပီး အသင့္္ ေနရာယူထားတဲ့ စစ္တပ္ဟာ က်ေနာ္တို႔ ဆႏၵျပေနတဲ့ လူအုပ္ၾကီးၾကားထဲကို သူတို႔ကိုင္ေဆာင္ထားတဲ့ ေန၀င္းစတန္း၊ ကာပိုင္ေမာင္းျပန္ေသနတ္ေတြနဲ႔ အခ်က္ေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ တရပ္စပ္ပစ္ခတ္ပါေတာ့တယ္။ ေသနတ္သံနဲ႔အတူ လဲသူလဲ၊ ေအာ္သူေအာ္၊ ေျပးသူေျပး၊ အေျခအေနဟာ ခ်က္ခ်င္း ၀ရုန္းသုန္းကား ျဖစ္သြားျပီးေတာ့ ဆႏၵျပသူေတြရဲ႕ နီရဲေနတဲ့ေသြးေတြဟာ မဲနက္တဲ့ ကတၱရာလမ္းေပၚမွာ ေရစီးေၾကာင္းၾကီးတခုလို စီးက်သြားပါေတာ့တယ္။ ဒဏ္ရာ ျပင္းထန္တဲ့သူေတြကေတာ့ ခ်က္ခ်င္း ပစ္ခတ္ခံလိုက္ရတဲ့ေနရာမွာ ပြဲခ်င္းပီး ေသဆံုးသြားျပီး ဒဏ္ရာအနည္းအက်ဥ္းရရွိသူေတြ အသက္လြတ္ေအာင္ ထြက္ေျပးေပမယ့္ ေနာက္က တခ်က္ခ်င္း လိုက္လံပစ္ခတ္ေနတဲ့ မဆလ စစ္သားေတြရဲ႕ ပစ္ခတ္မႈေၾကာင့္ မလြတ္ေတာ့ဘဲ သူတို႔လည္း အျခားေသဆံုး ေန သူေတြအေပၚ လဲျပိဳက်သြားပါေတာ့တယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ဆႏၵျပမႈ တခုလံုး ပ်က္ျပားသြားျပီး လူအုပ္ၾကီးဟာ ကြဲသြားၾကပါေတာ့တယ္။

NN။ ရခိုင္ျပည္သူေတြကို ဘာေတြမ်ား ေျပာၾကားခ်င္တာေတြ ရွိပါသလဲ။

ခ်မ္း။ အခုလို ရခိုင္ျပည္သူေတြရဲ႕ ဆန္ျပႆနာက္ို ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အသက္ေပးျပီး သက္စြန္႔ဆံဖ်ား တရားမွ်တစြာ တိုက္ပြဲ၀င္ခဲ့တဲ့ ကၽြႏု္ပ္တို႔ရဲ႕ က်ဆံုးသြားခဲ့တဲ့ သူရဲေကာင္းေတြကို ၾသဂတ္(စ္) ၁၃ ရက္ေန႔ေရာက္တိုင္း ေအာက္ေမ့ ဂုဏ္ျပဳဖို႔ မေမ့ၾကဖို႔ ေျပာၾကားခ်င္ပါတယ္။

****